Bir Kahve Bir Ayrılık

Bir Kahve Bir Ayrılık

Gel oturalım seninle bir kez daha,
Bir kahve kokusunda buluşalım usulca,
Sen benden sonra seni seveni anlat bana,
Ben de senden sonra beni seveni anlatayım sana.

Bir kahve söylerim yine eskisi gibi sade,
Acısı dilimde, hatıran hâlâ taze,
Gözlerin fincana eğilirken sessizce,
Ben dalarım o an, kalırım derince.

Ardından bir fal bakarsın geleceğe doğru,
Çizgilerde ararsın bizi, doğru mu yanlış mı,
Anlatırsın benden sonra geçen günleri,
Belki susarsın yine, belki susarız ikimiz de yarı.

Beni seven olmaz, izin vermem bu hâle,
Adını kazımışım kalbime ince ince,
Başkasının elini tutsam bile boşuna,
Senin elin kalır avuçlarımda gizlice.

Başkasının gözlerine baksam da yalandan,
Ela gözlerini ararım her bakışta uzaktan,
Bir ruhu sevsem bile eksik kalır yanım,
Çünkü senin ruhun sinmiş içime zamandan.

Başkası olamaz hayatımda, bu benim fikrim,
Gülsem bile içimde saklı kalır hicrim,
Benim sana olan özlemim, sevgim, hasretim,
Karşımdakini yakar, olur ona zehirim.

Ayrılık vakti gelip çattıktan sonra,
Bir başkasıyla gülmek değil midir biraz ihanet aslında,
Ben seni aldatmadım, kalbim sende kaldı hâlâ,
Helal olanlar bile sensiz bana haram aslında.

Şimdi sen anlat, benden sonra ne değişti,
Mutluluğun sürdü mü, yoksa içten içe mi geçti,
Seni benden sonra seven olduysa eğer,
Ne mutlu sana… ama içim yine de sessizce sızladı değer.

Anlat hadi, susma artık karşımda böyle,
Dök içini, bırak kelimeler aksın sel gibi söyle,
Ağlarız belki birlikte geçmişe inat,
Ama ben sana nasıl dostça bakarım, söyle… nasıl söyle?

Halim Yusuf Pilavcı
17.03.2026