Bir Kadının Kırık Umutları Şiiri - Efsun ...

Hangi rüzgar savurdu bu umut kırıntılarını?
Hangi el dokundu da kararttı yarınlarını?
Göğsünde büyüttüğün o devasa yangın,
Şimdi duman duman tüter, her yanın dargın.

Gözyaşın yanağına sızan bir zehir gibi,
Dipsiz bir kuyudasın, görünmüyor hiç dibi.
"Yeter!" diye haykırsan, sesin sana döner,
İçindeki o son mum, üflesen de söner.

Diz çöktüğün o eşik, şahittir her ahına,
Kurban ettin ömrünü, aşkın sabahına.
Kırılan sadece kalp değil, koca bir gurur,
Zaman geçer derler ama, sancın orada durur.

Çaresizlik bir urgan, dolanmış boğazına,
Kimse kulak vermedi, o dilsiz avazına.
Şimdi bir enkaz gibi, kendi küllerinde,
Koca bir dünya yıkık, narin ellerinde.