Aşkları vurdular zaman zaman,
Ya da öyle sandılar gülümserlerken üzgün yüzlere.
Ama hep kutsaldı ne varsa akıllarda kalan,
Ölmeyen, yıkılmayan, sonsuza dek yer etmiş gönüllerde.
Arada sessiz kalanlar da oldu.
Ya da sessizce ağlayanlar da.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta