Bir Kaç Dal Şiiri - Beyza Altundaloğlu

Bir gölge eder karanlığım
Hiçbir güneşin aydınlatmaya gücü yetmez
Zaten alışık da değil gözlerim
Bir hayalim olsun,
Kılımı bile kıpırdatmam uğruna

Sanki olduğumuz nedir ki?
Bir kaç sokak ederiz ancak
Belki dokunuruz bir yüreğe,
Islak bir yastık ederiz

Tanımsız bir hüzün dolduğunda içine,
Öyle bilinmezdir, bir o kadar tanıdık
Ben de gurbete uğurladım ruhumu
Bedenim bir bardak su döktü arkasından

Olur da, bir ağacın gölgesinde uyuyakalırsın.
Yalancı bir huşuyla doludur için
Gardını indirdiğin an
Meyvesini başına düşürür,
Anlayamazsın.

Bir ağaçtır ki bu, dünya kadar tanıdık
Gölgesine kuşlar sığmaz,
Meyveleri bir çoğumuzu dışlar
Güneşin hatırına dallara tutunsak da
Her yaprağın kaderinde meyve olmak yazmaz.

Zaten nedir en fazla olacağımız?
Bir kaç dal ederiz ancak