Ruhumun ruhuna kadar işleyen bir promatehus'un sonsuzluk ızdırabı gibisin.. Yarın ve yarından sonraki zamanları bilinir kılan; gözlerimin seni kucakladığı AN'la yaşıt bir ızdırap.. Tanrıların bile üstlenemiyeceği ağırlıkta yaralarım oluyorsun, küçüğüm..yüreğimin derinlerinde birer lav eriyiği gibi akan; kulaklarımın sesine değdiği yaşta, yaralar(ım) .. //
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta