Bir ışık parlıyor ve sen yok oluyorsun son masaldan sonra. Gece yarısını aydınlatan lambanın altından geçerken, gölgem beni kovalıyor, çok korkuyorum sen yokken.
-Sabahında erken kalmak zorunda olduğum gecelerde uyuyamam hep! -
En son saat 03:00’te nefesini duyuyorum yan odadan. Gözkapaklarım kulaklarımı ele geçiriyor, dalıyorum. Akrep yediyi ve yelkovan buçuğu gösterince, evin kalabalık uğultusuyla uyanıyorum.
Annem ortalıklarda görünmüyor ve yan odada senin nefesini duyamıyorum artık gürültüden.
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta