Bir ışık parlıyor ve sen yok oluyorsun son masaldan sonra. Gece yarısını aydınlatan lambanın altından geçerken, gölgem beni kovalıyor, çok korkuyorum sen yokken.
-Sabahında erken kalmak zorunda olduğum gecelerde uyuyamam hep! -
En son saat 03:00’te nefesini duyuyorum yan odadan. Gözkapaklarım kulaklarımı ele geçiriyor, dalıyorum. Akrep yediyi ve yelkovan buçuğu gösterince, evin kalabalık uğultusuyla uyanıyorum.
Annem ortalıklarda görünmüyor ve yan odada senin nefesini duyamıyorum artık gürültüden.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta