Bir İnce Kefenle Şiiri - Halit Korkmaz

Amanı yok, zamanı bilinmezdir,
Âni gelir, bir anda keser aş'ı,
Tuz bastırır, acısı hiç dinmezdir,
Nasıl mezara kor, gardaş gardaşı.

Hangi kaba koysan almaz içine,
Kardeş acısına kim koyar başı,
Kaçıp da sığınsan Fizan'a Çin'e,
Bırakmıyor seni yakan ataşı.

Harabede gizli en kıymetliler,
Zümrüdü, incisi, ölüsü sağı,
Ölüm ile insan husumetliler,
Kimse koyamadı buna yasağı.

Karun olup mülkü zebil etsen de,
En mutlu anında alırlar başı,
Bir ince kefenle dürümleyip de,
Ardından döktürür bunca gözyaşı.

Ecel değirmeni canı öğütür,
Ezip de ayırır ruhu bedenden,
Azraile desen kalalım nötür,
Acı acı güler yıkar temelden.