Bir İnce Kefenle Şiiri - Halit Korkmaz

Amanı yok, zamanı bilinmezdir,
Âni gelir, bir anda keser aş'ı,
Tuz bastırır, acısı hiç dinmezdir,
Mezara koyar mı gardaş gardaşı.

Hangi kaba koysan almaz içine,
Kardeş acısına kim koyar başı,
Kaçıp da sığınsan Fizan'a Çin'e,
Bırakmıyor seni yakan ataşı.

Harabede gizli en kıymetliler,
Mezar olur insan kalır gardaşa,
Ölüm ile insan husumetliler,
Ezelden ebede sürer karmaşa.

Karun olup mülkü zebil etsen de,
En mutlu anında keserler başı,
Bir ince kefenle dürümleyip de,
Ardından döktürür bunca gözyaşı.

Ecel değirmeni insan öğütür,
Ezip de ayırır ruhu bedenden,
Azraile desen kalalım nötür,
Tecellisi böyle yıkar temelden.