Bir İmtihan Olaraksevda Şiiri - Mustafa Alp

yusuf’u sevmek,
bir rüyayı kalbinde taşımaktır
ama o rüyanın sabahına uyanamamaktır.
güneş doğar, kuşlar öter,
fakat senin içinde gece kalır.

yusuf’u sevmek,
bir kuyunun başında beklemektir bazen,
sesini duyamasan da
orada olduğunu bilmektir.
taşın, toprağın, karanlığın içinden
bir umut sızar ya hani,
işte o umudu kaybetmemektir.

sevmek,
bir babanın sabrını yüklenmektir omuzlarına.
yakup gibi
gözlerinden yaş değil,
yıllar akıtmaktır.
bir gömleğe bakıp
bir kokuyla avunmaktır.
hasreti ekmek yapıp bölmek,
sabırla yemektir her lokmayı.

yusuf’u sevmek,
bir şehrin dedikodusuna göğüs germektir.
züleyha gibi
güzelliğini değil,
kalbini ortaya koymaktır.

aşkın uğruna
itibarını, uykunu, huzurunu
bir bir bırakmaktır kapı eşiklerinde.

sevda dediğin,
bir kapının arkasında beklemektir bazen,
açılmayacağını bile bile
elini tokmağa götürmektir yine de.
çünkü aşk,
sonuç değil, sadakattir.

yusuf’u sevmek,
kuyuya atılan masumiyeti sevmektir.
zindanda çürüyen sabrı,
iftiraya uğrayan temizliği.
bir insanı değil sadece,
onun kaderini de kabullenmektir.
bilirsin,

bu sevda seni eksiltecek.
gözlerinden ışık,
sesinden neşe,
yüreğinden telaş alacak.
ama yerine
derin bir anlam bırakacak.

yusuf’u sevmek,
kavuşmaktan çok inanmaktır.
görmeden güvenmek,
dokunmadan bağlı kalmak.
bir gün mısır’a sultan olsa da
senin içindeki bekleyiş bitmez.
çünkü gerçek sevgi,
kavuşunca değil,
sabredince büyür.

ey gönül,
eğer bu yola gireceksen
bil ki çiçekler kadar
dikenler de senindir.
bil ki dua kadar
gözyaşı da kaderindir.

yusuf’u sevmek,
bir ömür boyu
içinde bir belki taşımaktır.
ama o belki için
her şeye razı olmaktır.
ve sonunda anlarsın,
aşk,
mutluluk değil sadece,
sabırdır, özlemdir, fedakarlıktır.

yusuf’u sevmek,
bir insanı değil,
bir imtihanı sevmektir.

Mustafa Alp
04/01/2026 00.58