Insanoglu her zaman alabildigine rahat ve ozgur yasamak ister bu dunyada ama ne varki hicbir zamantekleri dogrultusunda gitmez sanslari kimileri vardir ki cok isyankardir ve cok sabirsizdir dort elle kucaklamak ister dunya yi cunku insanoglunun yureginde nice umitleri vardir ama bosunadir butun bu ihtimalleri hep yarina kalmistir umitleri hayelleri yinede asla vazgecmemistir umitlerinden biliyorlarki bir gun yarinlarin sahibi olacaklarindan ve gunesin yeni gune yeni umitlerle dogacagindan yalvarip yakarmaktan kararmis elleriyle tutacaklar gunes ten yeni dunyanin mutlulugunu ve tukenmis sabirsizliklariyla opecekler yasayamadiklari gencligin gunlerini
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta