bir gidişin hüznü var üstümde
bir kızıl vedanın mührü.
ufka uzanıp
göğü öpüşüm var alnından,
son defa.
ilkmişcesine.
dudak payı bırakılmamış
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




"bir gidişin hüznü var üstümde
bir kızıl vedanın mührü.
ufka uzanıp
göğü öpüşüm var alnından,
son defa." Nefis bir şiir… Hazan mevsimi… Yansımış şiire… Bir şairin şiirinde kendi ruh halini bulmak ne güzel! Yüreğine sağlık. Yüreğinin hissettiklerini bizimle paylaştığın için! Gitmek…Bazen zor, bazen mecburi bazen de istenerek! Ancak gitmeler hep boşluk bırakır arkasında! Teşekkürler.
gitmelerin, ruh kapısından itmelerle benzeş olduğunu düşünürüm hep nedense..düşüp açılan izi hep biz görüp biz katman katman sıyııriyoruz zamanla..
kıymetli yorumunuz için teşekkür ediyorum üstadım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta