Gözlerime kazınmış eski bir silüetsin
Hangi zamandan kopup da düştün aklıma
Geceleri atıldığım o soğuk hücremsin
Yalnızlığın bekçileri kol geziyor kapımda
Sesin yankılanıyor, dört duvar içinde
Adını fısıldıyor karanlık, sessizce
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta