Bir Hayalsin Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir hayalsin, her an zihnimde canlanan,
Yaratırım seni, her şafakla baştan,
Bir parçasın, içimdeki enginden kopan,
Damıtırım ben seni, toprağına ruhumun.
*
Özgür mü kaldın sen, asi esen rüzgar,
Issız dünyama bir esinti olsan ne çıkar,
Özgür mü kaldın sen, asi esen rüzgar,
Durgun denize bir fırtına katsan ne çıkar.
*
İşit ki, ruhumdan bir fısıltı ulaşsın sana,
Dokun ki, varlığımdan bir sıcaklık bulaşsın sana,
Ey içimdeki sessiz bestenin özgür ezgisi,
Bak ki, göğümden bir yıldız kaysın sana.
*
Uçsuz bir tuvaldeki birkaç fırça darbesi gibi,
Çizeceğim gülüşünü ey zamansız yolcu,
İçimdeki kalenin tek ve mahzun bekçisi,
Çorak toprağımda bir nehrin hasreti.
*
Ruhumda çınlıyor şimdi yokluğun,
Benim iradem ki taştan değildi zaten,
Sana doğru bir ışık sızıyor kalbimden,
Benim ay ışığım ki senden ötürü parlardı zaten.
*
Karanlıkta saklı bir ışıksın sen,
Zemheriler dondurmaz, ben olurum ona kalkan,
Bir ırmaksın aslında sen, kurumuş çölde akan,
Görmez yabancılar, ben olurum onu kollayan.
*
Yıkık bir kent desinler, bırak hislerime,
Süzülürüm sana, kanatlanıp düşüncelerimle,
Bir delilik desinler bırak, bu dipsiz kuyuya,
Dile gelmemiş özüm yine de kavuşur sana.