Tatlı bir kız bulmaz mı ruh eşini
Demek uçuyorsun yuvanın güvercini
Yaşa aşkın en coşkulu güzelliğini
Hiç bırakma kendinle kendini
Sevgiyle ekersin toprağı vermez mi filizini
Gülüşleri severken hüzünleri de bil ki
Bir yağmur sonrası açmaz mı gökyüzü güneşini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta