Umudun iplerini sana bağladım en başından beri.
Ayaklarıma zincir, gönlüme paslı bir hançer oldun.
Acın geçti, izi kaldı; ben hâlâ buradayım.
Konuşamıyorum, konuşmuyorum... Akmayan gözyaşları beni boğacak.
Kim canını hiçe sayar biricik aşkı uğruna?
Kim verir umarsızca tüm gülüşlerini avucuna?
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Devamını Oku
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette




Herkes yaşamı alkışlarla selamlamaz. Ben bu şiiri bir sükûtla yazdım. Bu benim sessizliğimdi. Her şiir umut bağırtmaz; bazen umut, sadece mezarına iki tel saç ister.
Yaşama sevincinin nerede olduğunu soranlara söyleyin: Kimi zaman yaşamak, acının en dibine inip oradan bir damla umutla dönmektir. Bu şiir de tam orada yazıldı. Ölü sevici değil, ölü duygularla yaşamayı öğrenmiş bir kalpten sızdı.
yaşama sevinci nerde?
ölü hevesler dirilsin derken, nereden çıktı şimdi bu ölü sevici duygular..
Herkes yaşamı alkışlarla selamlamaz. Ben bu şiiri bir sükûtla yazdım. Bu benim sessizliğimdi. Her şiir umut bağırtmaz; bazen umut, sadece mezarına iki tel saç ister.
Yaşama sevincinin nerede olduğunu soranlara söyleyin: Kimi zaman yaşamak, acının en dibine inip oradan bir damla umutla dönmektir. Bu şiir de tam orada yazıldı. Ölü sevici değil, ölü duygularla yaşamayı öğrenmiş bir kalpten sızdı.
Çok duygulu, içinizdeki yangını anlayabiliyorum
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta