Bir Gün Kesişiriz Şiiri - Mustafa Alp

umarım yollarımız bir gün kesişir yine
uzun, sessiz sokaklarda
ve sen
ellerin cebinde
gözlerin ufka dalmış
ben
omuzlarımda yılların yüküyle
gülümseyerek geliriz birbirimize
kelimelere gerek kalmadan
ve dünya bir anlığına durur
durur ve nefesimizi dinler

umarım rüzgar eser o gün
ve çimenler başını sallar
kuşlar süzülür gökyüzünde
çocuklar kahkaha atar üstümüzden
beton kaldırımların gri üstüne
ve biz susarız
yalnızca bakarız birbirimize
her şey anlaşılmış gibi
ama hiçbir şey söylenmemiş gibi

umarım geçmişin kırıkları düşer üzerimizden
her eski acı
her unutulmuş söz
toprak gibi, sessizce
ve senin elini tuttuğumda
soğuk ellerin sıcaklığına karışır
ve hayat hafifler, hafifler
uçup gider uzaklara
ve biz yürürüz
kaldırımlar boyunca
yalnızca yürürüz
her adım bir umut
her adım bir direniş
ve dünya bakar
ve susar
ve hayran kalır

umarım gözlerimiz buluşur
ve kelimeler boşuna dolaşmaz dudaklarımızda
çünkü seninle konuşmak
her zaman bir şarkı gibi akar içimde
ve gülüşün
çocukluğumdan kalma eski bir melodiyi hatırlatır
ve biz susarız
susarız
anlamadan
anlamaya çalışmadan
yalnızca var oluruz birbirimiz için
her var oluş bir isyan
her bakış bir direniş
ve zaman bizim için durur
bir an için
uzun bir an için

umarım o gün gelir
ve ben seni gördüğümde
yüzlerce mektup
yüzlerce özlem
yüzlerce hayal
bir anda anlam bulur
ve sen ve ben
zamanın pençesinden kurtuluruz
ve yürürüz
yalnızca yürürüz
aynı kaldırımların üstünde
aynı gökyüzünün altında
hiçbir şeye gerek kalmadan
yalnızca var olarak
yalnızca sevgiyle
yalnızca umutla

ve eğer o gün gelmezse
bil ki
yollarımız kesişmese de
ben her adımımda seni ararım
her rüzgarın uğultusunda adını anarım
her düşen yaprakta beklerim seni
ve umut
en çaresiz anlarda bile
bizleri birbirine bağlayan görünmez bir iptir
ve ip kopsa da
ben senin özlemini taşırım
bu kalpte
bu şiirde
her zaman
her zaman
her zaman

ve bir gün
biliyorum
bir gün
yollarımız bir yerde
bir an için
mutlaka kesişir