Sabahları artık bir başlangıç gibi gelmiyor,
daha çok
yarım bırakılmış bir cümlenin
yeniden okunması gibi.
Uyanıyorum,
ama içimde uyanan bir şey yok.
Sadece bedenim görevini yerine getiriyor,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta