Bir Gün Şiiri - Orhan Yamak

Bir gün
Bir gün umulmadık bir yerde gözlerin ilişecek
Nedamet kızgın yağ gibi başından dökülecek
Buruk bir hüzün donacak sın saracak bedenini
Mazi bir film şeridi gibi gözlerinden geçecek

Hatıralar ağaç kurdu gibi beynini kemirecek
Mecali kalmayacak dizlerinin bağları çözülecek
Sonra vuracaksın kendini yürüdüğümüz yollara
Bin kez yürüsende o yollar sana hiç yetmeyecek

Yıl geçip ay yine nisana erecek yağmurlar gelecek
Olmayacak öyle ılık ve sıcak ruhunu üşütecek
O bozkır bahçede yine pembe açacak çiçek
Uzansan koparmaya ellerin titreyecek

Kelimeler dilinde ama boğazın düğümlenecek
Göz yaşının düştüğü yerde bir papatya yeşerecek
Sen bunları yaşarken bir çocuk seslenecek
Anne niye ağladın şimdi babam gelecek