Bir gülüşünle binlerce çiçekler açıyor şu senle dolu seven gönlümde
Bir öpüşünle baharlar yaratıyorsun sonbaharlarımın uzun gecelerinde
Bir dokunuşunla kırılıyor zincirleri gönlümün, sökülüyor kalbimden prangalar
Bir kuş olup uçuyorum gökyüzünde, kayboluyorum ışıldayan gözbebeklerinde
Bir sözünle ümitler sarıyor heryanımı, kar gibi eriyor hüzünler, karamsarlıklar
Bir gelişinle bitiyor bitmez tükenmez sandığım uzun yollar, şu ayrılıklar
Bütün dünyalar benim oluyor sarılışınla, bir bakışın, bir seslenişinle
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta