Bir gülüşünle binlerce çiçekler açıyor şu senle dolu seven gönlümde
Bir öpüşünle baharlar yaratıyorsun sonbaharlarımın uzun gecelerinde
Bir dokunuşunla kırılıyor zincirleri gönlümün, sökülüyor kalbimden prangalar
Bir kuş olup uçuyorum gökyüzünde, kayboluyorum ışıldayan gözbebeklerinde
Bir sözünle ümitler sarıyor heryanımı, kar gibi eriyor hüzünler, karamsarlıklar
Bir gelişinle bitiyor bitmez tükenmez sandığım uzun yollar, şu ayrılıklar
Bütün dünyalar benim oluyor sarılışınla, bir bakışın, bir seslenişinle
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta