O gülüşünü görmek,
ışıkla susmuş bir evrenin
kendi iç yankısını dinlemesi gibi.
Hiçliğin en kıyısında,
varoluşun ilk soluğuna uzanan
bir titreme...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Sayın Şair,
Hatice Güzen 'in dediği gibi,
"Ve ben,
gülüşünün içinde kaybolan
her tür fısıltıyım."
İşte şiir bu.
Saygimla ..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta