“Duruluğunla duruluyorum…”
Yüzün soğururdu karanlığımı,
Sıcak bakışının aydınlığında,
Şimdi ne yana baksam da tamamı,
Amansızca zehre kesti canımda….
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İsmine ithaf güfte ekliyorum,
Hayalinle geçecek hayatıma,
Bazen yüreğime su taşıyorum,
Ekleyim de güler belki bahtıma…
tebrikler güzel şiire....sevgile.r.
GÜZEL YÜREKTEN ÇIKAN GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM SAYENİZDE ÜSTADIM KALEMİNİZ DAİM OLSUN SEVGİ YÜKLÜ YÜREĞİNİZE SAĞLIK.KUTLARIM YAZAN KALEMİNİZİ.KUTLARIM SEVGİ YÜKLÜ YÜREĞİNİZİ.SDAYGILARIMLA.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta