“Aşk bir büyüdür,” derlerdi de
Hiç inanmamıştım...
Nereden bilirdim ki?
Ben ömrümde hiç âşık olmamıştım;
Anamdan bile şefkat görmemiş,
Sevgiyi de tatmamıştım...
Ömrümün hazanında sevdim;
Baharsız açmış bir goncayı...
Bülbül gibi kanla besledim,
Ölümüne bu sevdayı.
Baharsız açmış bir gonca idi;
Hazansız da soldu...
“Hamurumuz toprak,” derdi hep;
Şimdi kendi de toprak oldu...
16.11.12
(12:30)
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 05:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!