Bir gölge düşerdi aynaya her gün,
Çiçek açmışken ruhumda bahar.
Pencereden odama sinsi fısıltılar dolar,
Her nefeste bir yaprak döker tomurcuklar.
Sızan ilk ışık, güne umutla uyandırırdı,
Sonra o acı, bir hançer gibi saplanırdı.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta