Bir ilkbahar günüydü hüzünlenen gökyüzü
Gelinlikten soyunup kara bir çarşaf giydi
Batan güneş gömülen bir cenaze gibiydi
Yabancı iklimlere uğurladık gündüzü
Rüzgar sarhoş bir ressam...gayesi belirsizdi
Boya gibi damıtıp bir bulut parçasını
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta