Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her tarladan bir kesek...
tebrikler güzel bir yasam dilegiyle saygi ve selamlar
Yaşam çizğisine damladıkça beden teri istemesekte iz bırakır bir şekilde düşünce nefesi ..Bir boyutun ta kendisi olmak ve kendini sorgulamak kendi benliğinle yüzleşmek olmalı diyorum..Anlam ve yönlendirici şiirinizi yürekten kutluyorum....Sevgi ve saygılarımla.....atıl kesmen
Bu ne yaa buda şiir mi yani şimdi :))) ayy çok güldümmmmm
sorgu....
garip mi.....
hepimizin bir biçimde yaşamla iletişimi değil mi?
bu sorgu..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta