Bir Fikirsel Meseleyim Ben

Özüm, sözün tam merkezinde,
Bir yanım, fikir bahçesinde,
Bölünmez manalar, hecede,
Kabuk sertleşir, kor özünü,
Saklar derinlerde, sözünü,
Dokunsam titrer, o derinden,
Gizler, o narin cevherini,
Yaramaz süsüdür, şeklinin.
Mana;
Örter, gerçeğin çıplaklığını,
Bal misali, tatlı o fikir,
Esen yellerde, savrulsa da,
Aynı öz, bulunmaz bir daha.
*
Benim kalemim, doğru yazar,
Kalıpsız durur, tüm fikirler,
Rengi bile, benzemez sözün,
Kafiyeye, hapis olunmaz,
Eski usul vezne, girilmez,
Şu satırlarda, hüküm bitmez,
Geçmiş o, şekilci çağlarım.
*
Parçalanmazsın o manada,
Dostum, satırlar arasında,
Gençliğim de, bir söz olsaydı,
Fikre kapak olurdu, o an.
Defterimin yapraklarına,
Bilge’nin kalemini aldım,
Ve ben o dostuma, ezelden,
Minnet duydum, ta o günlerden,
Borçlandım, eski günlerimden

Ayrılamazsın, özden asla,
Bitirirse sözü, boş laflar,
Okurken bıkar, o okurlar,
Süslü laflar, pek keyifsizdir.
Pas tutar o, kalıp içinde,
İğne gibi batar, derine,
İçe sinen, o boş kuruntu,
Anlatıyorum desem bile,
Ezberidir, geçen günlerin.
*
Bir fikirsel meseleyim ben,
Süresi dolmuş, o kalıbın,
Yaprak yaprak, dökülür sözüm,
Sayfasında, yiter o biçim,
Seçemem, derin manaları,
Vardım sonuna, bulmak için,
Gezgindim, o engin dünyada,
Duymayan o sözün, hasını,
Boşluğa bıraktım anları,
Hayatın, soluk soluk sesi,
Aynı nehirde yüzülmezmiş.