Efil efil bir yel eser,
Açık pencereden savrulur tüller,
Güneşse pırıl pırıl gökyüzünde,
Sanki kovası ile;
Yeryüzüne ışığını döker.
Göç mevsimi başlar,
Katar katar olur turnalar,
Diyar diyar uçar giderler;
Bir eylül esintisinde…
Akan zamanı avuçlarıma koymak isterim,
Bağlarım ucu ucuna tüm umutlarımı,
Uçmasın diye sımsıkı tutmak isterim.
Güneş desen ne güzel bugün,
Bir başka güzel gözlerimi kamaştırır,
Esen yel tüm hüneriyle
Bir sevgili gibi gelir,
Usulca saçlarımı karıştırır;
Bir eylül esintisinde…
Sanki yediveren güller açar,
Öksüz kalan şu gönlümde,
Gözlerimde gölgeli bir bakış,
Sevgilinin hayali önüme yansır,
Anılarım kör bıçak gibi gelir keser,
Kestiği yerde iz bırakır,
O izler sonsuza dek bende kalır.
Sonra suskunluğa mıhlarım gözlerimi,
Ve ben bu mevsimi,
Gözbebeklerimde hapsederim;
Bir eylül esintisinde.
03.09.2015
Yaşar CeritKayıt Tarihi : 6.3.2015 13:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!