24.12.2003 Ankara/Altındağ
Duvarlarda solgun isimler, unutulmuş nefesler var,
Her pencere bir vedâdır, her perde bir ihtiyâr.
Kim bilir hangi annedir ağlayan histerikli baharda,
Kimdir gecenin alnına alnını dayayan rüzgâr?
Yürür insanlar ağır ağır, yüzleri içe dönük,
Bir yük taşır gibidir her omuz: iyilik ve kötülük.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta