Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
bu kadar da mı.. Naime abla?
:)
evet umutsuzluğa pek vakit yok sevgili Leyla, aynen belirttiğin gibi. Umutsuzluk bir lüks olmalı yeryüzü için, çünkü hayatın kendisi bile çok yavan olabiliyor bazen. daha fazlasına izin var mı?
Hatır tutan tutuyor, tutmayan ise kendini bile yakalayamıyor zaten!...
Sevgiyle:))
O eskidenmiş abi şimdi hatır falan yok dakikada eriyor. Dost diye uzatılan eller geri çevriliyor. Yine de bu kadar umutsuz olmamalıyım...
Tebrikler...Saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta