Bir Düşüncenin Kalbe Düşmesi

Aşk,
bir düşüncenin kalbe düşmesiyle başlar—
akıl sorar: Neden?
kalp cevap vermez,
sadece atar.

Sana bakınca
varlıkla yokluk arasında
ince bir çizgi belirir;
ben, kendim olmaktan çıkarım,
sen, bir kavram olmaktan.

Dokunmak,
iki bedenin değil
iki sorunun karşılaşmasıdır:
“Ben kimim?”
“Sen kim oluyorsun bende?”

Zaman, aşkın içinde
doğrusal değildir;
bir an sonsuzdur,
bir ömür bir nefes.
Her ayrılık,
Platon’un mağarasından
ışığa çıkan gözler gibi acır.

Sevgi,
sahip olmak değil,
bir başkasının özgürlüğünde
kendini tanımaktır.
Bu yüzden korkutur,
bu yüzden kutsaldır.

Ve ben seni severken
bir cevap bulmuyorum—
ama ilk kez
doğru soruyu seviyorum.

Sinan Bayram