Bir Duruşu Olmalı İnsanın

Muhammed Bozbey
16

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Bir Duruşu Olmalı İnsanın

BİR DURUŞU OLMALI İNSANIN

Bir duruşu olmalı insanın bu hayatta;
Suskun kalmaktan daha korkunç,
Konuşmaktan daha cesur bir duruş.
Ne yalnızlıktan kaçan ne boş sözlere kanan,
Yükü ağır iki çift kelâmı, esirgemeden ulu orta savuran.
Bir duruşu olmalı insanın…

Kurşun gibi delip geçmeli karanlık yürekleri.
Yarına, Hakk’ın divanına adanmış bir gönülle çıkmalı mesela.
Sakın ha, “boykot” deyip geçme;
Bu kadar ucuz değil çocukların hayatları.
Vicdan torbalarına ne koyduğuna dikkat etmeli,
Her şeyden önce kalp vermeli bu uyarıya…

Mazlumun yükünü sessizce taşımalı insan.
İmdat çığlıklarıyla inleyen Kenan diyarını,
Bir avuç yoldaşla omuz omuza mevzilenmeli.
Gözünü budaktan, sözünü zulümden sakınmamalı;
Her sabah yeni bir dirençle uyanmalı,
Korkuyu secdeye yatıran bir inançla yürümeli meydanlara.

Bir duanın gölgesinde siper almalı insan,
Kaderin kıyısında sabırla beklemeli.
Zorbalığın karanlığına karşı nurla direnebilmeli.
Her adımda Kadir’in kudretini hissetmeli,
Duyguların derinliklerinde huzuru bulmalı,
Geceyi aydınlatan bir yıldız gibi parlamalı hiç durmadan.

Zamanın boynu bükük ama ruhu dimdik durmalı,
Zorlukla büyüyen bir sevdayla yoğrulmalı;
Ve kolaylığın, sonsuzluk içinde hep var olduğunu bilmeli.
Gözleri ufka, canla başla adalete dönük olmalı.
Tahammülün sınırlarını zorlayıp bir destan yazmalı
Ve karanlıklar içinde, kanat çırpmalı aydınlığa doğru…

Az olsa da özü Kevser gibi duru olmalı insanın,
Bağrı, sırça bir kandil gibi ışık saçmalı.
Çoklukla övünmeyen, aza kanaat edenlerden olmalı;
Gösterişe aldanmadan, riyanın gölgesine düşmeden…
Mücadele ederken “Lâ galibe illallah” diyebilmeli.
Nice “az”ları “çok”lara galip getiren O değil miydi?

Dünya imtihanında dimdik kalmalı,
Sadakatle karılmış bir nefes taşımalı;
İhanet nedir bilmeden, adam gibi…
Bir duruşu olmalı insanın bu hayatta;
Ve izzetini asla yedirmeden dayanmalı baskılara,
Her türlü yorgunluğa rağmen, umut etmeli özgürlüğe.

Tank paletlerinin insanlık onurunu ezdiği Filistin’de,
İnsan olana düşen; az çok demeden haykırmaktır.
Ve miting alanlarında yankılanmamalı sadece;
Çağlayan gibi, taşların içinden patlayarak çıkmalı.
Altı yüzyıllık bir çınar gibi, üç kıtaya barışı hâkim kılmalı.
Böylesi bir duruşu olmalı insanın;
İmanla kuvvetlenip, ruhuyla direnişini sürdürmeli.

İstanbul, 13.05.2025 - 22:32
Muhammed Bozbey

Muhammed Bozbey
Kayıt Tarihi : 1.1.2026 17:12:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Kalabalığın sustuğu bir zamanda, bir adam kalbinin sesini bastıramadı. Herkesin görmezden geldiği yükü omzuna aldı; konuşmanın bedelini, susmanın utancına tercih etti. Karanlığın içinden geçerken korkuyu inancına yatırdı, adımlarını adaletin yönüne çevirdi. Uzak bir coğrafyada ezilen çocukların sesi, onun vicdanında yankılandı; bu yüzden rahatını değil, doğruyu seçti. Bazen yalnız kaldı, bazen azınlıkta ama hiçbir zaman eğilmedi. Çünkü o biliyordu: İnsan, dünyadan geçerken değil, duruşundan hatırlanır.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!