Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
ahh keşke efenedim öyle dost kalmdımki şu dünyada herşey para pul menfat olmuşken ama dilerim mevla öyle dostlarınız olsun saygılaırmla
evet dost olmalı çok zor kime can diyorsan canını almaya kalkıyor bende seninin kadar dertliyim benim şiir lere bakarsan hepisi sitem dolu aynen kendine iyi bak gülersen yenersin hayatı sen kendini seversen yaşarsın ??
Kardeşim herşey gönlünüzce olsun.İnsanlara nasıl olunması gerektiği dersini gördüm.Yüreğinize saglık.selam ve saygılarımla
Yaşamışlığın Getirdiği Tercübenin,
Değer Olarak Kutsanan Dostluğun Arayışını Dillendiren,İçtenliğin ve Samimiyetin Çok Hoş İfadelerele Şiir Olup Yazıldığı Özlü Bir Şiir,
Saygıdeğer Hanımefendiyi Kutsadığı O Yüce Değerden Yana, O Güzel Yüreğinde Taşıdığı O Değeri Büyük Ustalıkla Kalemine Alıp Söz Edip Dillendirme Başarısı Göstermesinden Ötürü,
O Güzel Yüreğini ve O Usata Kalemini Kutluyorum. Kaleminiz Daim Yüreğiniz Baki Kalsın Efendim.
ölüm allahın emri ayrılık olmasaydı dostluklar ölümsüz olsun
Kim istemez böyle güzel dostu,içten samimi,açık yürekli..yüreğinize sağlık...Ufkun YAREN
Yürklerimiz tamda böyle dost diye çarpar, ama dostluk sunmaya gelince bencilleşir, nekesleşir...
İstediğimiz ölçüde dostlukları sunmak arzusuyla kutluyorum şairi...Çok güzel bir tema ve başarılı bir çalışma.
Bir dost isterim paylaşmak,yaşamak sevmek gibi gönülden olsun,
Olursa bir şikayet ölümden olsun....
Güzel şiir harika bir finalle süslenmiş.Yüreğinize sağlık.Çok güzeldi.Kaleminiz susmasın.Saygı ile efendim.
ısmarlama değil, dostlukta olması gerekenler bu kadar yoğun sığar mı mısralara...beklentisiz dostlklar dilerim...sevgilerimle....
Bir dost olsun, yürekten dertleşeyim,
Onunla ağlayıp onunla güleyim.
Bir dost isterim, ne kibirli ne gururlu
Ağlayanla ağlasın, gülenle gülsün.
Bir dost isterim, güvenilir olsun
Gözüm arkamda kalmasın,
Gerçek bir dosta her zaman ihtiyaç duyarız.Umarım gerçek dostlarınız çok olur.Yüreğinize sağlık.Kaleminiz daim olsun.Saygı ile efendim.
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta