Yükseklik, gözlerinden bir hayal gibi akar..
Sonunda; çakılmak yok, kan kusacak toprağa!
Yalnız düşüş ve korku, karanlıklar içinde..
Eş olmak, rüzgarlarda; savrulan bir yaprağa! ...
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Çok ince bir mesaj var. Savruluş mu kaderimiz, düşüş mü, çakılış mı? Binlerce mı, mu, mü sıralayabiliriz. Çok güzel bir dörtlüktü. Elazığ'ın suyu toprağı şiirsel sanırım. Aynı memleketim gibi. Çok şair çıkıyor her iki yerden. Selamlar. Ahmet Sandal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta