Bir Demet Çiçek Anneme
Ben daha minicik bir bebekken seninle tanıştım
Bana olan inancınla dünyaya alıştım
Büyük zorlukları, nice engelleri aştım
Beni karşılıksız seven güzel yüreğinle
İlk kalp atışlarımı hisseden sensin
İlk konuştuğum, ilk yürüdüğüm ana tanık olan da
Bu koca dünyada elimi tek bırakmayan sensin
Kaybedince de, üzülünce de, ağlayınca da
Senin sevincin de, neşen de bedel dünyalara
Gözlerine bakınca yeniden umutlanıyorum.
Sen hiç beni bırakma, hep yoldaş ol bana
Sana sarılırken bile cennet kokusu alıyorum
Anne sevgisi başkadır derler, inanırım.
Sonuçta ben sevmeyi de senden öğrendim.
Bugün burada her şeyinle seni hatırlarım
Bu mayısta ben yine senindim
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 22:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)