Bir Delinin Delisiyim Şiiri - Mucize Şiirle

Bir Delinin Delisiyim

Bir delinin delisiyim ben,
aklımı sana bırakmış bir deliyim.
Deli diyorlar ya hani,
haklılar…
Çünkü seni sevmek
aklın işi değil.

Sana bakınca
kelimeler deliriyor içimde,
cümleler duvara çarpa çarpa çoğalıyor.
Kalbim bir deli gibi koşuyor
adını her andığında.
Bir delinin kalbi bu,
uslu atmaz, durmaz, dinlemez.

Ben seni severken
normal olmayı unuttum.
Saatler, günler, mevsimler
hep sana göre ayarlanıyor artık.
Geceyim ama uyumuyorum,
çünkü deliler uyuyamaz
sevdiklerini düşünürken.

Bir delinin delisiyim,
çünkü sen de biraz delisin.
Bakışlarında bir yangın var,
aklı yakan, mantığı küle çeviren.
İki deli karşılaşınca
dünya ya susar
ya da tamamen yanar.

Beni sorarlarsa
“delirdi” desinler.
Haklılar.
Bir insan
nasıl bu kadar özler,
nasıl bu kadar ister,
nasıl bu kadar yanar?
Ancak bir deli böyle sever.

Deliyim çünkü
git desen de kalırım,
sus desen de adını bağırırım.
Deliyim çünkü
herkes giderken
ben daha çok gelirim sana.
Mantık bitti bende,
ben kalbimle yaşıyorum artık
O da tam bir deli.

Bir delinin delisiyim ben,
ellerin aklımı almış,
sesin beni benden etmiş.
Aşk dediğin şey
zaten biraz delilik değil mi?
Ama benimkisi
bir tık fazla.

Gülüşünle iyileşiyorum,
yokluğunla daha çok deliliyorum.
Bir delinin dengesi olur mu?
Benim dengem sensin.
Gidersen
tam anlamıyla delirim.

Eğer bir gün
bu şiiri okursan
bil ki
bir deli yazdı bunu.
Ama sıradan bir deli değil;
sana aşık olmuş,
seni seven,
bir delinin delisi.

Söz : Mucize