Aşkların, özlemlerin,
uzun yolların ardından
hayatın sesini biraz kıstığı yerde
başladı bu sessizlik.
Ne eski sevdaların ateşi,
ne gençliğin aceleciliği…
Daha çok
aynı pencerenin önünde susabilmek,
bir çocuğun uykusunu birlikte dinlemek,
gecenin sonunda
aynı sabaha uyanmak gibi.
Bazı sevgiler
gürültüyle gelir.
Bazılarıysa
bunca yaşanmışlığın ardından
insanın içine usulca yerleşir,
adı huzur olur.
Belki de insan
bunca yolu bunun için yürür.
Bir gün dönüp baktığında
aradığının çoktan
yanında olduğunu görsün diye.
Bir ev,
birkaç çocuk sesi…
Bir de yar.
Ali Dost GürgözKayıt Tarihi : 31.08.2026 12:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!