Bir Damla Umut Şiiri - Mustafa Alp

bir damla gözyaşı düştü yanağımdan,
ardında koca bir ömür bıraktı.
ne hayaller vardı içimde saklı,
birer birer yıkılıp toza karıştı.

geceler uzun, yollar karanlık,
yüreğimde bitmeyen bir sızı var.
kime anlatsam dinlemez derdimi,
herkesin kendi yükü, kendi yarası var.

bir damla umut diye sarıldım hayata,
rüzgar aldı, savurdu uzaklara.
kaldım ortasında koca dünyanın,
ne gidenim belli, ne kalanım burada.

anam derdi: sabret evlat, geçer zamanla,
zaman geçti, dert geçti mi bilmem.
içimde bir çocuk hala ağlar gizlice,
ne susturabildim, ne de silebildim gamdan.

bir damla gözyaşı için bunca acı,
bu yürek nasıl dayanır söyle?
gülüşlerim ödünç, içim virane,
sevinç uğramaz oldu bu garip eve.

dost bildiklerim yolda bıraktı,
sırtımdan vuran çok, tutan az oldu.
bir selamı çok gören zamanın içinde,
insan insana hasret kaldı, yazık oldu.

ama yine de küsmem hayata,
bir umut saklıdır her sabahın içinde.
belki yarın güler yüzüm yeniden,
belki dertler erir güneşin dilinde.

bir damla gözyaşı yeter bazen,
insanı insana anlatmaya.
bir yürekten kopan sessiz bir çığlık,
dünyayı durdurur bir anlığına.

Mustafa Alp
17/03/2024 03.00