Bir Damla İçin Şiiri - Mustafa Alp

bir damla gözyaşı için
bir ömürlük suskunluk biriktirdim içimde,
gecelerin en karanlık saatinde
kalbime çöken ağır bir gölge gibi.

her acıyı susturarak sevdim,
her kelimeyi yutarak büyüttüm özlemi.
çünkü bilirim,
en derin yaralar en sessiz kanar.

bir damla gözyaşı için
bin kez yenildim kendime,
aynaya bakıp tanımadım yüzümü,
çünkü gözlerimde senin yokluğun vardı.

rüzgar adını fısıldarken sokaklara,
ben içimdeki fırtınayı susturmaya çalıştım.
her adımda biraz daha eksildim,
her durakta biraz daha kayboldum.

zaman, yaraları onarır derler,
oysa ben her geçen gün
sana biraz daha çoğaldım.
biriken her anı,
kalbimde yeni bir sızı oldu.

bir damla gözyaşı için
dünyayı karşıma aldım,
suskunluğumu kalkan yaptım,
yalnızlığımı yoldaş.

geceler boyu konuştuğum duvarlar
senden daha iyi tanıdı beni,
çünkü her sırrımı onlara verdim,
her çığlığımı onlara emanet ettim.

bir umut bıraktım her sabaha,
belki dönersin diye,
belki bir selam,
belki küçük bir hatırlayış…

ama sabahlar da vefasız çıktı,
güneş doğdu,
sen doğmadın içime.

bir damla gözyaşı için
bir ömürlük sabır tükettim,
ve anladım ki
bazı sevdalar
ne kadar büyürse büyüsün
hep eksik kalır.

şimdi kalbimde
yarım kalmış cümleler,
söylenmemiş sözler,
ve adını anınca titreyen bir sessizlik var.

bir damla gözyaşı için
bir sürü acı yaşadım,
ama yine de
seni sevmekten vazgeçmedim.

çünkü bazı insanlar
acıtsa da,
yaralasa da,
gitse de
kalbin en derin yerinde
hep kalır...

Mustafa Alp
31/01/2025 04.00