Örtün üstümü,
kavuşsun tenim yağmurlu toprakla.
Karlar kaplasın
sessizce bağıran kimsesiz kemik yığınımı.
Karışsın toprağa zihnim, aklım, hayâllerim ve umutlarım.
Çiçekler açsın ellerimde, kelebekler konsun üzerine gözlerimin.
Taç yapraklarımdaki çiy tanesini içsin bir bal arısı.
Aşka susayan gönüllere umut olsun ballı gözyaşlarım.
Bir servi olsun gölgem meselâ, ben bağırlı dünyaya.
Kuşlar konsun dallarıma, dizelerinde konuşayım şâirlerin.
Kraliçem gelirse başucuma uykusunda özleyip,
bir şakayık patlasın, açsın oracıkta.
Gözyaşları sulasın istirahatgâhımı.
İşte o zaman ölümsüzlüğe kavuşur aşkımız.
Bırak yakamı, acımasız hayat;
ben bir daha ölmeyeceğim.
Ebedî cennetimi onun anılarında bulacağım.
Faruk YaşaKayıt Tarihi : 30.11.2018 15:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!