Giden sessizliğini de aldı yanına,
Umutsuzluk koymasın diye cananına,
Gülümsemesini gömdü güneşin batışına
Hiç bu kadar dokunmamıştı suskunluk canına.
Dönüp bakmadı bildiği karanlığa,
Dinlemedi bile duyamadığı sesi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ne vermeliydi ki umutsuzca büyüyen bir sevgiye,
Sessizlikti bu yüzden verdiği ceza kendine.
güzel olmuş...tebrikler
cenk aksal
bencede bakmasın kimseye....tebrikler çok güzeldi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta