büyümek istedik bir an önce
ardından koşup zamanın
iple çektik onu
ayırdında değildik
uçucu kaçıcı olduğunun
yaşamı büyüttük
avucumuzda açan bir çiçek gibi...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çoook güzel kutlarım şiirinizi zevkle okudum kaleminiz daim olsun saygı ve sevgilerimi sunuyorum esen kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta