Bir Cümle Kadar Yarımdık Şiiri - Hamit Atay

Bir Cümle Kadar Yarımdık

Bazen bir kelime eksik kalır,
Bir bakışla tamamlanmazsa eğer.
Biz de öyleydik;
Ne söylediklerimiz tamdı,
Ne de sustuklarımız sessiz.

Bir cümle kadar yarımdık,
İçinde yüklem olmayan bir özne gibi.
Seviyorduk belki,
Ama tamamlayamıyorduk birbirimizi.

Sen "gel" diyemiyordun,
Ben "kal" diyemiyordum.
Her cümlemiz başlıyordu ama
Noktayı hiçbir zaman koyamıyorduk.
Birlikteyken bile
Bir virgül kadar aralıydık.

Ne sen beni anlatabildin,
Ne de ben seni yazabildim.
Oysa ne çok sözcük vardı içimizde,
Birbirine ulaşamayan binlerce harf.

Kalbim dilime dönmeye korkuyordu,
Dilim de sana.
Ve biz…
Bir kitap gibi kapandı sonunda,
Okunmadan,
Anlaşılmadan.

Birlikte susmak kolaydı,
Ama birlikte susarken anlaşmak zordu.
Sen sustun çünkü umursamıyordun,
Ben sustum çünkü anlamıyordun.

Bir cümleydik seninle,
Ama içinde sevgi yoktu,
Güven yoktu,
Geçmiş vardı, pişmanlık vardı,
Ama gelecek yoktu.

Ben seni hep
Bir şiirin yarısında bıraktım.
Sen beni
Bir satırdan ileriye götürmedin.
İkimiz de yazar sandık kendimizi,
Oysa hikâyemiz yarım kalmıştı çoktan.

Ve şimdi,
Her tam cümleye karşılık
Aklıma sen geliyorsun.
Çünkü sen,
Sadece eksik bıraktığın değil…
Asla tamamlamaya cesaret edemediğin her şeydin.

Şiir Hamit Atay