Aylardan şubatmış anne
Evimizin damı akarmış anne
Komşu seni çağırmış anne
Doğduğumda da yurtsuz muşum anne
Çok çelimsiz mişim anne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ellerinize sağlık çok güzel olmuş yani ağlatacaktınız beni doğrusu
şiiriniz güzeldi, tebrik ederim, yüreğinize sağlık, kaleminiz daim yaşasın, sizinle beraber.
ismail okutan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta