Çok yoruldum bu dünyanın altında,
karanlık gecelerde kendimi aradım.
İçimde susturduğum nice çığlık,
kalbimde sakladığım nice yara vardı.
Biliyor musun,
ben artık hiçbir güzelliğe inanmıyordum.
Sonra sen çıktın karşıma
gözlerinde baharı,
gülüşünde güneşi gördüm.
Meğer insan,
yeniden yaşamak için
Yeniden ışığa varmak için bir çift göze rastlanması gerekiyormuş☀️
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 01:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!