Bir çiçek gördüm Şiiri - Mustafa Aykül

Bir çiçek gördüm, çöp yığınları arasında.
Birbirine karışmış saçları omuzlarında.
Minicik elleri yer yer nasırlaşmış.
Çocukluğunu yaşayamayaşının
Buruk tebessümü var dudaklarında.
Kahverengi gözleri uykusuz gibiydi.
Üzerinde eski alacalı bir elbise
Ayaklarında yıpranmış lastik ayakkabılar.
Bir çiçek gördüm, çöp yığınları arasında.
Henüz onbir belki onüç yaşlarında.
Atılmış küçük yaşta yaşam savaşına tek başına.
Birşeyler seçiyordu kendince
Çöp yığınları arasından
Belki bir parça ekmek, belki bir parça bez
Elindeki değnekle karıştırıyordu çöpleri.
Pis bir koku yayıldı etrafa
Sinekler üşüştü çöp yığınlarına
Bir çiçek gördüm, çöp yığınları arasında
Henüz onbir belki onüç yaşlarında.
Bu mu ey insanoğlu adaletiniz, töreniz.
Bu mu yetiştirmekte olduğunuz gelecek nesliniz.
Bugünsiz o' na ne verdinizki,
Yarın o'ndan ne bekleyeceksiniz.
Anlayışınız, okula gidecek yaştaki
Oyun oynayacak çağdaki çocukları
Çöp yığınları arasına itip kakmak mı?
Sorarım size, bu insanca yaşamak mı ?
Bir çiçek gördüm, çöp yığınları arasında
Henüz onbir, belki onüç yaşlarında.