Bir Ceylanın Gözlerinde

Bir gece bir ceylan indi dağdan kalbime,
Ay sürgündü göğsümde, yıldızlar suskun.
Toprak nefesini tuttu, rüzgâr adını unuttu,
Bir bakışla çözüldü bütün düğümler.
Ceylanın gözlerinde eski bir dua gibi parladı seliétin.
Korku ile umut arasında ince bir çizgide titredi dudak kıvrımlarım.
Adımlarımda sessizliğin yankısı,
Kalbime değdiği an dünya durdu.
Yıldızlar düştü avuçlarıma.
Ay küskün,
Bulutlar solgun.

Kaçmaktan korktum, sana tutundum.
Zifiri bir geceydi,
Dilim dudağıma mıhlı.
Çığlık çığlıktı gecenin gözleri,
Üstü başı kan ter içinde umut bebekleri.
Ayın şavkına yansıyan yüzü buğulu,
Sözleri büyülüydü.
Geceyi ikiye böldü
El değmemiş umutlar.
Yarınlar kaçak,
Dünler bugünlerden habersiz.
Ben aşkı, yüreğine çakılı bir kilit.

Bir ceylanın gözlerinde kendimi kaybediyorum.
Kirpik uçlarından hayallerim bir bir damlarken
Avuç aramda gizliyorum bakir sevinçlerimi.
Yaranın kabuğu reddedişi gibi,
Koynuma giriyor siyahi acılar.
Beyaz bir aşk doğurtamıyorum.
Ve bir düş daha atıyor kendini ateşe;
Yanan ben oluyorum,
Yakan sen.

Oysa şakaklarımda zonkluyordu basiretsizliğim.
Korka korka tutunuyordu yüzü gün görmemiş hasretlerim.
Karanlıkla imtihanım var, anlıyorum.
Adını andıkça çoğalan bir yangın bu.
Gecenin kaburgalarında saklı bir sır gibi
İçime çörekleniyor sensizlik.

Zaman, paslı bir bıçak şah damarımda;
Her saniye biraz daha öldürüyor beni.
Bir ceylan ürkekliğinde bekliyorum sabahı.
Kalbim, terk edilmiş bir mabet gibi,
Kendi yankısında secdeye varıyor.

Adını söyleyemiyorum —
Söylesem dağlar yıkılır,
Sussam denizler çıldırır.
İki uçurum arasında bir nefes oluyorum;
Düşsem yara,
Tutunsam aşk.
Ve ben hâlâ
Bir ceylanın gözlerinde
Kendime rastlamayı bekliyorum.
Kirpik uçlarının gözlerimi kanatacağını bile bile
Bekliyorum.
28.01.2026 01:45