06 Ekim 1969- Ankara
diyecek söz kalmadı, ne konuşsam nafile
nafile geçti ömrüm, hüzünlerden kafile
kafile çile taşır, lakin bir yerde dursa
dursa hiç konuşmasa, sakin sakin otursa
otursa bir köşede hatırımı sorar mı
sorar mı daha çok şey, kucaklayıp sarar mı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta