21.07.2003 - saat 03 te Ankara da bir yaz gecesiydi
Bir gül bahçesinin kenarında
Masamın üstünde bir salkım üzüm
Ve taneleri buz gibiydi
Ay gözlerini kısmış bakıyor gözlerime
Deli rüzgar önce çamdan elmaya
Erik ağcından asmaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta