Gerçek şu ki
Herkes bir başına, hiçbir insan tanımaz bir diğerini
Hiçbir ağaç diğerini görmez
Her çalı ve taş bir başınadır
Her kar yığını bir gün erir
Her mutluluk ve acı da bir gün çekip gider...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta