Kalabalık Yalnızlığı Şiiri - Orhan Gülaçar

Kalabalık şehirlerin gürültüsünde,
İçimi bir sıkıntı kaplar,
Yalnızlık hissederim.
Düşünürüm, başım derde girse,
Kimsenin dönüp bakmayacağını, yalnız kalacağımı.
Bilirim ki kalabalıkların gözü kör,
Kulağı sağır, kalbi kapalı olduğunu ...
Başkalarının hayatına burnunu sokmanın ,
Risk almak gibi görüldüğünü .
Ancak bu hayal kırıklıkları arasında,
Kendi yaşam alanımızda bulunanlar .
Hayatımızda olanlar ,
Yüreğimize dokunanlar,
Varlıklarıyla yaşamımızı zenginleştirenler,
Bizim en büyük servetimiz .
Onlar, kalabalığın dışında bir ışık,
Yalnızlığımıza sığınak, yüreğimizde umuttur.