Bir Babanın Son İsteği Şiiri - Nimet Öner

BİR BABANIN SON İSTEĞİ

Gece, insanın yüzüne bakmadan karar verirken
bir baba konuştu.
Önce beni alın,
oğlumun asıldığını görmeyeyim.
Bu, bir isyan değildi.
Bu, bir babanın insanlığa bıraktığı
son ricaydı.
Kabul edilmedi.
Önce oğul asıldı.
Babanın gözleri önünde.
Çünkü bazı iktidarlar
öldürmekle yetinmez
seyrettirirdi.
O gece ip,
bir boyundan önce
bir yüreğe geçti.
Baba ayakta kaldı.
Kırılmadı.
kırılmak,
onlara ait bir kelime değildi.
Sonra babayı aldılar.
Artık bekleyecek kimsesi yoktu.
Bir evlat göğe emanet edilmişti.
Ve tarih,
utanarak not düştü
Bir babanın son isteği
fazla görüldü.
Bu bir isyanın değil,
onurun kaydıdır.
Bu bir devlet meselesi değil,
insanlık meselesidir.
Burada bir baba ve bir oğul asıldı.
Diz çökmediler.
İpler çürüdü
Yıllar geçti
Bir babaya evladının ölümünü
seyrettiren gece,
hiçbir takvimde bitmedi
Ve bu ülkenin vicdanına
şu cümle kaldı
Bazı geceler affedilmez unutulmaz
Her gece yeniden hatırlanır.

Azra Nimet Öner